کلاه ایمنی

کلاه ایمنی

 

کلاه ایمنی چیست

کلاه ایمنی کلاهی ایست که از قسمت های بالای سر در مقابل صدمه محافظت میکند.

 

در کلیه کارگاه های ساختمانی که در آنها احتمال وارد آمدن صدماتی به سر افراد در اثر سقوط فرد از ارتفاع یا سقوط وسایل،تجهیزات و مصالح و یا برخورد با موانع وجود دارد،باید از کلاه ایمنی استاندارد استفاده شود.

کلاه ایمنی باید از مواد مقاوم در برابر احتراق ساخته شده و در برابر ضربه و نفوذ اجسام تیز و برنده از مقاومت کافی بر خوردار باشد و نیز برای افراد برقکار باید عایق در برابر الکتریستیته باشد.

وسایل جانبی که بر روی کلاه ایمنی نصب میشود باید ایمن بوده و از نظر وزن و جایگیری اصول و موازین ایمنی رعایت گردند.

استفاده از قطعات فلزی در داخل پوسته کلاه ایمنی ممنوع میباشد.

باید به محض مشاهده ی علائم فرسودگی در تجهیزات داخلی کلاه ایمنی آنها تعویض گردند.

لبه ی جلویی کلاه ایمنی نباید مانع دید اطراف و یا استفاده از عینک شود.

وزن کلاه ایمنی به انضمام کلاف آن باید حداکثر ۴۰۰گرم بوده و در صورت اضافه شدن وسایل جانبی (لامپ،سپر محافظ صورت ،بند چرمی چانه و غیره)نباید از۴۳۰ گرم بیشتر شود.

حفاظت از سر با کلاه ایمنی :

حفاظت کارگران از آسیب های بالقوه وارده به سر یک بخش اصلی از هر برنامه ایمنی است. آسیب سر می تواند باعث معلولیت یک عمر کارگر و یا حتی منجر به مرگ او شود. استفاده از یک کلاه ایمنی ( Helmet ) یا یک کلاه محکم Hard Hat) ) ساده ترین روش ها برای حفاظت سر کارگر از آسیب است. کلاه های ایمنی محکم می توانند کارگران را از خطرات برخورد، نفوذ، شوک الکتریکی و سوختگی محافظت نمایند. آسیب های وارده به سر در محیط کار می تواند در موارد

زیر رخ دهد:

– برخورد یا سقوط اجسام بر روی سر

– برخورد سر با اجسام ثابت مثل لوله ها و تیرک ها

– برخورد یا تماس تصادفی سر با منابع ایجاد خطر (شوک)الکتریکی

– گیر کردن و کشیده شدن موها بداخل دستگاه ها توسط قطعات گردنده یا متحرک

نمونه ای از مشاغلی که باید از وسایل حفاظت از سر استفاده کنند عبارتند از: کارگران ساختمانی،

نجارها، متخصصان و تکنسین های برق کار، سیم کش ها، لوله کش ها و شاگردهای آنها، و چوب برها ، جوشکاران و … . هر زمانی که خطر سقوط اشیاء بر روی سر محتمل است مثل کارکردن در ارتفاع پائینتر از افراد دیگری که با ابزار کار می کنند یا کار زیر نوار نقاله ها، باید از وسیله حفاظت سر استفاده نمود. کلاه های محکم همراه با محافظ صورت باید برای محافظت صحیح سر پوشیده شوند. بطور کل کلاه های ایمنی یا کلاه های محکم باید دارای ویژگیهای زیر باشند:

– مقاوم در برابر نفوذ اجسام

– جذب شوک ضربه وارده

– مقاوم در برابر آب و قابلیت سوختن آرام

– دارا بودن دستورالعمل های ساده ای و روشنی که در آن روش تنظیم درست و تعویض نوار دور

سر و نوار معلق (وسط سر) توضیح داده شده باشد.

بطور کل این کلاه ها باید دارای یک پوسته خارجی محکم و یک لایه آستر جاذب ضربه باشند.

داخل کلاه باید یک تسمه یا نواردور سری، تعبیه شود تا پوسته خارجی کلاه را در فاصل ۱ تا ۴/ ۱ ۱ اینچی ( ۱۸ / ۳- ۵۴ / ۲ سانتی متر) از سر، معلق نگه دارد. این طرح کلاه باعث جذب شوک ضربه درحین برخورد و تهویه زیر کلاه در حین پوشیدن کلاه می شود.

کارگرانی که هنگام انجام کار در معرض سقوط یا برخورد و پرتاب اشیاء روی سرشان هستند باید از کلاه حفاظتی استفاده کنند . مانند کارگران ساختمانی ، کارگران معدنی ، باراندازها ، مقنیها .مشخصات کلاه حفاظتی : وزن کلاه به طور کامل نباید از ۴۰۰ گرم تجاوز نماید ، کلاه ایمنی باید از مواد غیر قابل احتراق ساخته شده باشد ، در محل هایی که خطر برق گرفتگی وجود دارد جنس کلاه باید عایق برق باشد ، دور تا دور کلاه لبه داشته باشد تا سر و گردن و صورت و پشت گردن کارگر را محافظت نماید . ضمنا کلاه یک وسیله شخصی بوده و استفاده از آن توسط دیگری می بایست با ضد عفونی نمودن داخل کلاه و در صورت لزوم تعویض چرم و نوارهای داخل آن انجام شود.

 

انواع کلاه ایمنی

در حال حاضر انواع مختلفی از کلاه های ایمنی توسط تولید کننده گان در بازار عرضه شده است.

نکته مهم در انتخاب کلاه مناسب توسط کارفرمایان علاوه بر تطبیق مشخصات آنها با الزامات ذکر

شده در استانداردها (مثل استاندارد ۲۰۰۳ ANSI Z 89.1 )، تأمین حفاظت مناسب کلاه انتخابی در

برابر مخاطرات محیط کار است. بطور کلی کلاه های ایمنی به سه گروه طبقه بندی شده اند:

الف- نوع A: کلاه های مقاوم در برابر نفوذ و برخورد با حفاظت محدود در برابر ولتاژ برق (تا ۲۲۰۰ولت)

ب- نوع B: سطح حفاظت بیشتری از حفاظت در برابر خطرات الکتریکی، شوک های برقی ولتاژ بالا

و سوختن را تأمین می کند (تا ۲۰۰۰۰ ولت). آنها همچنین حفاظت لازم را در برابر خطرات و برخورد اجسام پرتاب شده یا سقوط کرده را تأمین می کنند.

ج- نوع C: کلاه های سبک و راحتی هستند که سر را در برابر برخورد، حفاظت می کنند اما در برابرخطرات الکتریکی مقاوم نیستند.

 

نوع دیگری از کلاه های موجود در بازار کلاه های لبه دار ( Bump Hat ) هستندکه برای محیط های با فضای کم برای سر طراحی شده اند. این کلاه ها برای محیطهائی توصیه می شوند که حفاظت از خراشیدگی سر یا بادکردن سر در اثر ضربه لازم است . این کلاه ها برای حفاظت در برابر سقوط یا پرتاب اجسام طراحی نشده و مورد تأئید ANSI نیز نمی باشد.

* کلاه لبه دار ( Bump caps )، از نوع کلاه محکم و مورد تا یید ANSI نمیباشد. آنها نمی توانند حفاظت کافی در برابر نیروهای ناشی از برخورد یا سقوط اشیاء را فراهم کنند. با این وجود آنها ممکن است در فضاهای تنگ که برخورد سر با اجسام باعث خراش یا بادکردن جزئی شود، مورد استفاده قرارگیرد.

۱) پوشیدن توری، کلاه یا کلاهک مو اگر:

  • طول مو دو برابر محیط ابزار یا شافت های گردان در دستگاه های ثابت است.
  • طول مو برابر شعاع غلطکهای فشاری است که در حین چرخش نقاط له کننده ایجاد می کنند.

۲) پوشاندن موها با مواد سفت اگر با منبع اشتعال مواجه است مثل:

  • جوشکاری
  • برشکاری با مشعل گاز
  • کارکردن با شعله یا سطوح داغ که میتواند موجب آتش گیری شوند

و اگر پتانسیل رفتن به محیط با اتمسفر قابل احتراق / قابل اشتعال وجود دارد، مانند:

  • مایعات قابل اشتعال کلاس۱( مانند اتر، بنزن)
  • اتمسفر قابل احتراق

۳)ساختار استاندارد ۶- ۲۰۵ – ۱۵۵ – WAC 296 اجازه می دهد برای حفاظت از موها در برابرخطر گیر کردن یا آتش گیری، از توری مو استفاده شود.

 

 منابع :

  1. آیین نامه وسایل حفاظت فردی
  2. کتاب راهنمای انتخاب و استقاده از وسایل حفاظت فردی در محیط کار زمستان ۱۳۹۲
  3. مبحث دوازدهم مقررات ملی ساختمان (ایمنی و حفاظت کار در حین اجرا)

 

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *